Chińczycy przekształcając jej nazwisko, nazywali ją Ai Weide, czyli Jedna Cnotliwa.
Misja mały|lewo|Yangcheng, stare miasto, w którym prowadziła misje Gladys Aylward Gdy Gladys Aylward przybyła do Yangcheng, pod koniec 1930 roku, nie było w tym powiecie ani jednego chrześcijanina poza Jeannie Lawson. Aby mieć okazję do głoszenia Ewangelii, założyły one w swym domu gospodę dla karawan mułów podróżujących przez tę górską krainę. Nazwały ją Gospoda Ośmiu Szczęśliwości (ang. the Inn of Eight Happinesses; : miłość, cnota, łagodność, tolerancja, lojalność, prawda, piękno i pobożność). Wkrótce zaczęło to przynosić rezultaty.
Po śmierci Jeannie Lawson w 1931 roku, mandaryn zarządzający powiatem mianował Gladys „inspektorem stóp”. Jej zadaniem było objeżdżanie wszystkich wiosek, aby zrealizować ustawę rządu Republiki Chińskiej zakazującej zwyczaju krępowania stóp dziewczynkom, celem ich deformacji. Przy tej okazji wszędzie nauczała opowieści biblijnych i głosiła kerygmat ewangeliczny, dzięki czemu w wielu wioskach niektórzy mieszkańcy przyjmowali chrześcijaństwo i powstawały lokalne wspólnoty. Szybko też opanowała biegle miejscową odmianę języka chińskiego.