Paroząb ostry (Didymodon rigidulus var. gracilis (Schleich. ex Hook. & Grev.) R.H. Zander) – odmiana mchu należąca do rodziny płoniwowatych (Pottiaceae Schimp.).
Rozmieszczenie geograficzne Występuje w Ameryce Północnej (Grenlandia, Kanada, Stany Zjednoczone, Meksyk), Ameryce Centralnej, Ameryce Południowej, Europie, Azji (Syberia), Afryce i na Islandii.
Morfologia Gametofit Formuje oliwkowozielone lub brązowe kępy, kontrastujące ciemnym kolorem z otaczającą je roślinnością. Listki łodygowe długości 1,5–2,5 mm, krótsze na suchych a dłuższe na mokrych siedliskach, lancetowate, ostro zakończone, stulone do słabo rozpostartych w stanie suchym. Listki są osadzone na delikatnych łodyżkach o długości 1–2 cm. Żebro pojedyncze, kończące się zwykle w wierzchołku listka lub wystające w formie ostrego kolca. Sporofit Zęby perystomu od krótkich i prostych do długich i skręconych. Taksony podobne Paroząb mylny Didymodon fallax ma krótsze (1–2 mm), mniej zaostrzone listki, ustawione bardziej poziomo. Odmiana Didymodon rigidulus var. icmadophilus jest rzadkim mchem wyżynnym, rośnie w gęstszych kępach, listki mają dłuższy wierzchołek. Typowy paroząb sztywny D. rigidulus rośnie głównie na skałach, jest ciemnozielony. Paroząb winnicowy D.