W swoich czasach był najbardziej wiodącym na świecie ekspertem w dziedzinie skorupiaków i był w kontakcie z naukowcami ze Stanów Zjednoczonych i całej Europy. W 1816 roku, w wieku 25 lat, został wybrany członkiem Royal Society.
thumb|Libinia emarginata opisany naukowo po raz pierwszy przez Leacha, w Zoological Miscellany, w 1815
W 1821 roku przeżył jednak załamanie nerwowe na skutek przepracowania i nie mógł kontynuować badań. W marcu 1822 roku zrezygnował z pracy w muzeum, a jego starsza siostra Jane zabrała go do kontynentalnej Europy, aby tam odpoczął. Mieszkali we Włoszech i (krótko) w Malcie. Zmarł 25 sierpnia 1836 na cholerę w San Sebastiano Curone, niedaleko Tortony.
W 1837 dr Francis Boott, sekretarz Towarzystwa Linneuszowskiego w Londynie, napisał: „Niewiele osób poświęciło się zoologii gorliwiej niż dr Leach, czy osiągnęło we wczesnym okresie życia wyższą reputację w kraju i za granicą jako dogłębny przyrodnik. Był jednym z najbardziej pracowitych, a także jednym z najbardziej uniwersalnych kultywatorów zoologii, jakich ten kraj kiedykolwiek wydał”.