Tajne Archiwum Państwowe Fundacji Pruskiego Dziedzictwa Kulturowego () z siedzibą w Berlinie – instytucja zajmująca się gromadzeniem, przechowywaniem i zabezpieczaniem zbiorów pruskiego dziedzictwa kulturowego. Od roku 1963 należy do Fundacji Pruskiego Dziedzictwa Kulturowego ().
Historia Początki archiwum sięgają roku 1282, czasów rządów margrabiów brandenburskich. Za panowania Joachima II (XVI wiek) archiwum zostało podporządkowane kanclerzowi. W roku 1598 ustanowiono stanowisko archiwisty, na które został mianowany Erazm Langenhain. Połączył on zespoły w repozyturach, dzięki czemu archiwum zaczęło pracować autonomicznie. Podczas panowania królów Fryderyka Wilhelma I, Fryderyka II Wielkiego i Fryderyka Wilhelma II wiele dokumentacji włączano do archiwum gabinetowego. Po rozwiązaniu tajnej kancelarii dokumenty te przeszły do archiwum departamentu spraw zagranicznych. W tym czasie stanowisko szefa ministrów piastował Christian von Haugwitz. Nadał on w roku 1803 dla archiwum nazwę Tajne Archiwum Państwowe. Wtedy też włączono do niego Tajne Archiwum Ministerialne (). W połowie XIX wieku powstało archiwum centralne i obejmowało ono cały obszar państwa pruskiego. Było ono wówczas podporządkowane prezesowi ministrów. Po I wojnie światowej pod naciskiem ówczesnego premiera Otto Brauna zdecydowano się na budowę nowej siedziby.