Abraha także Abraha al-Aszram (arab. أبرهة الأشرم) (zm. kilka lat przed 570) – dowódca armii aksumickiej, w połowie VI w. obalił władcę Himjarytów – Simjafę Aszwę, osadzonego na tronie przez króla Aksum Kaleba, i ogłosił się królem Himjarytów. Panował prawdopodobnie przez około trzydzieści lat od 535 do 565 roku.
Według tradycji islamskiej, Abraha zamierzał zniszczyć Al-Kabę, lecz jego armia została w cudowny sposób zatrzymana zanim doszła do Mekki.
Życiorys Według legendy, Abraha został wysłany przez króla Aksum Kaleba na czele 100 tys. żołnierzy, by pomścić śmierć chrześcijańskich męczenników z Nadżranu, którzy zginęli w 523 roku z rąk armii Zu Nuwasa po odmowie konwersji na judaizm. Armia Zu Nuwasa została pokonana, a on sam zginął przy próbie powstrzymania lądowania wojsk najeźdźcy. Data klęski Himjarytów nie jest jednoznacznie określona – pomiędzy okresem po święcie Zesłania Ducha Świętego w 525 roku a przed wrześniem 531 roku.
Śmierć Zu Nuwasa położyła kres niepodległości królestwa Himjarytów, które przetrwało kolejne 50 lat pod panowaniem Aksumitów. Na tronie Himjarytów Kaleb osadził Simjafę Aszwę, który panował krótko i został obalony przez Abrahę.