Leon Adam Czenze (ur. 3 stycznia 1896 w Libawie, zm. 1940 w ZSRR) – major administracji (artylerii) Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Był synem Juliana i Walerii. Ukończył gimnazjum w Piotrogrodzie.
W 1915 r. wstąpił do Oficerskiej Szkoły Artylerii, którą ukończył w stopniu podporucznika artylerii konnej. Walczył na froncie. W 1917 r. rozpoczął służbę w 5 pułku ułanów II Korpusu Polskiego. Po bitwie pod Kaniowem dostał się do niewoli niemieckiej.
11 listopada 1918 r. wstąpił do Wojska Polskiego i otrzymał przydział do 1 dywizjonu artylerii konnej. Walczył z 1 dak w całej wojnie polsko-bolszewickiej.
Po zakończeniu wojny 1920 roku, do 1924 r. pełnił służbę w 1 i 7 dak jako dowódca baterii, w 1922 r. awansował do stopnia kapitana. W latach 1924–1928 pełnił obowiązki instruktora i dowódcy baterii w Szkole Podoficerów Zawodowych Artylerii. Następnie służył w 10 pułku artylerii polowej w Łodzi. W latach 1929–1930 był dowódcą 8. baterii tego pułku. W marcu 1931 roku został przeniesiony do 28 pułku artylerii polowej w Zajezierzu k. Dęblina. Od 1934 aż do wybuchu wojny był zastępcą zarządcy Zapasu Młodych Koni.