W oczach specjalistów z Aermacchi S.211 dysponował potencjałem, który zamierzano wykorzystaćMaciej Szopa, Samolot szkolny M-345 HET oblatany i zamówiony, „Lotnictwo Aviation International”, nr 3 (2017), s. 20-23, .
Projekt thumb|left|Aermacchi M-311 Na bazie S-211 (Aermacchi zmieniła oznaczenie S.211) postanowiono zbudować samolot o zdecydowanie lepszych parametrach i osiągach niż pierwowzór, starając się jednak zachować ekonomikę eksploatacji S-211. W 2004 roku wytwórnia ujawniła swoje plany względem konstrukcji prezentując demonstrator technologii, jakie miały być użyte w docelowym samolocie. Demonstrator otrzymał oznaczenie M-311 i 1 czerwca 2005 roku wzbił się do swojego dziewiczego lotu z lotniska Varese-Venegono. W porównaniu do pierwowzoru zmodyfikowano zakończenia skrzydeł, dodano podkadłubowe płetwy stabilizujące oraz dodatkowy węzeł podkadłubowy do podwieszania uzbrojenia. Samolot charakteryzuje się możliwością wypełniania zadań o charakterze bliskiego wsparcia. Cała konstrukcja została wzmocniona, dzięki czemu możliwe stało się zwiększenie jej żywotności do 15 tysięcy godzin. Zmodernizowano i wzmocniono podwozie samolotu. Zastosowano mocniejszy o 30% względem S-211 silnik Pratt & Whitney JT15D-5C. Zmodernizowano awionikę maszyny wyposażając ją w cyfrowe systemy.