Instytut Romana Dmowskiego w Londynie – polska emigracyjna placówka istniejąca od 1979 do 1992 roku w Londynie. Głównym zadaniem Instytutu było gromadzenie wszelkich dokumentów związanych z działalnością Stronnictwa Narodowego i jego działaczy, prowadzenie akcji odczytowej oraz wydawnictwa.
Historia i działalność W grudniu 1979 roku przed zbliżająca się 41-rocznicą śmierci Romana Dmowskiego z inicjatywy ówczesnego prezesa Stronnictwa Narodowego Tadeusza Bieleckiego powołano Instytut Romana Dmowskiego w Londynie. Jego prezesem został Józef Płoski (1912-1987), Józef Baraniecki, sekretarzem Jerzy Skirgajło-Jacewicz, skarbnikiem Franciszek Strzałko. Członkami zarządu zostali: Konrad Niklewicz i Adam Treszka. Przewodniczącym Rady Instytutu był został Tadeusz Bielecki. Po jego śmierci przewodniczącym Rady Instytutu został Józef Baraniecki, wiceprzewodniczącym Adam Treszka zaś członkami Rady: J. Treszkowa, T Drzewiecki, Paweł Hęciak, H. Kaniewski, A. Nabywaniec, Jan Niedzielski oraz członkowie zarządu. Po śmierci prezesa Józefa Płoski w 1987 roku funkcję tę także przejął Józef Baraniecki. Instytut wydawał publikacje książkowe dotyczące Romana Dmowskiego. Księgozbiór Instytutu przechowywano w lokalu „Veritas”.