Stanisław SokołowskiW ewidencji Wojska Polskiego był określany jako „Stanisław IV Sokołowski” w celu odróżnienia od innych oficerów o tej samej tożsamości. (ur. 25 lipca 1888 w Warszawie, zm. 18 sierpnia 1938) – nauczyciel, żołnierz Legionów Polskich, podporucznik rezerwy piechoty Wojska Polskiego, inspektor Straży Więziennej.
Życiorys Urodził się 25 lipca 1888 w Warszawie, w rodzinie Jana i Kaliksty z Schmittów.
Ukończył gimnazjum w Krakowie oraz studia na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Lwowskiego. Został profesorem gimnazjalnym. Pracował w gimnazjum w Łęczycy.
Podczas I wojny światowej służył w 2 pułku piechoty Legionów Polskich. Od maja 1918 służył w niemieckiej służbie więziennej. U kresu wojny uczestniczył w rozbrajaniu zaborców, a z chwilą odzyskania niepodległości przez Polskę został mianowany naczelnikiem więzienia w Łęczycy. Równolegle nadal pracował jako nauczyciel w łęczyckim gimnazjum. W 1925 ustąpił ze stanowiska naczelnika łęczyckiego więzienia kontynuując wyłącznie pracę nauczycielską. W Gimnazjum im. Kazimierza Wielkiego w Łęczycy uczył języka polskiego i języka łacińskiego od 1924 do 1926. W 1929 powrócił do pracy w więziennictwie. Pełnił służbę na stanowisku inspektora w Inspekcji Więzień Wydziału Administracji Więzień Departamentu Karnego Ministerstwa Sprawiedliwości.