Przykładowo Lowry, Curtis i Lowry w pracy Taxonomy of Collaborative Writing () opisują pięć modeli współtworzenia tekstów: Pisanie grupowe z jednym autorem (): sytuacja, w której jeden autor pisze pracę w imieniu całego zespołu. Taki model najczęściej przyjmowany jest wtedy, gdy zadanie jest stosunkowo proste, a wszystkim zaangażowanym w grupę łatwo jest dojść do porozumienia co do celów przedsięwzięcia. Pisanie sekwencyjne (): sytuacja, w której w danym momencie tylko jeden z współautorów tworzy tylko jemu przydzieloną część dokumentu, a następnie przekazuje go następnemu członkowi zespołu. Pisanie równoległe (): w tym modelu uczestnicy zespołu dzielą się rolami przy jego powstawaniu (autor, redaktor, szef zespołu itd.) lub też sekcjami tekstu do napisania, a następnie pracują jednocześnie. Pisanie reaktywne (): sytuacja, w której wszyscy członkowie zespołu jednocześnie piszą przydzielone sobie fragmenty oraz redagują lub uzupełniają części przydzielone innym członkom zespołu. Model mieszany (), w którym zawierają się przynajmniej dwa spośród powyżej wymienionych modeli.