Wiosną 1989 roku ksiądz Uładzisłau Zawalniuk przed ruinami celebrował mszę świętą w intencji zwrócenia kościoła. Tego samego roku kościół zwrócono wiernym, a następnie mimo problemów ze zdobyciem materiałów budowlanych i braku środków odbudowano w ciągu dziesięciu miesięcy. Stało się to dzięki ofiarności i entuzjazmowi mieszkańców, z których wielu pracowało na budowie za darmo, a niektórzy przekazali na jej cel oszczędności swojego życia. Do kościoła wróciły ocalone przez wiernych figury świętych. 15 maja 1990 roku świątynia została ponownie konsekrowana przez ks. biskupa Tadeusza Kondrusiewicza.
W 2015 roku parafia obchodziła 25-lecie odnowienia kościoła. Mszy Świętej przewodniczył ks. biskup Oleg Butkiewicz.
Architektura Kamienny budynek jest zabytkiem architektury eklektycznej o rysach klasycyzmu, m.in. kasetony nad nawą oraz wzornictwo polichromii (m.in. filary). Świątynię otacza kamienny mur z piętrową dzwonnicą. Główną fasadę budynku ozdabia czterokolumnowy portyk. Na wschodniej fasadzie kościoła znajduje się tablica nagrobna fundatora Leona Domejki. Ściany budynku ozdobiono tzw. techniką rodzynkową.