Po zakończeniu walk, od 8 lutego do 30 maja 1922 służył w Komendzie Portu Wojennego w Modlinie. Następnie do 20 czerwca 1923 służył we Flotylli Pińskiej, gdzie dowodził grupą motorówek i monitora „Mozyrz”. Od 8 stycznia 1925 w kierownictwie robót nurkowych w Modlinie. Służył także w Kadrze Marynarki Wojennej w Świeciu. Od lutego 1932 dowodził kompanią w Szkole Specjalistów Rzecznych w Pińsku. Ponadto był dowódcą ORP „Nurek” i ORP „Admirał Dickman”. 31 sierpnia 1935 przeniesiony w stan spoczynku.
W sierpniu 1939 zmobilizowany do Flotylli Rzecznej MW w Pińsku. Zgodnie z elaboratem mobilizacyjnym wyznaczony na stanowisko dowódcy sekcji codziennego zaopatrzenia Bazy Wysuniętej FR MW. W drugiej połowie września tego roku objął dowództwo improwizowanego plut. wartowniczego marynarzy w Pińsku i w okolicach tej miejscowości – po agresji ZSRR na Polskę – 22 września został wzięty do niewoli sowieckiej. Początkowo osadzono go w obozie jenieckim w Ostaszkowie, a następnie 3 listopada 1939 przewieziono go do obozu jenieckiego w Kozielsku. 9 marca 1940 został wysłany do naczelnika Zarządu NKWD Obwodu Smoleńskiego, w celu przeprowadzenia śledztwa. Od 11 marca, do co najmniej 2 kwietnia 1940 przetrzymywano go w tamtejszym więzieniu. Został zamordowany w Katyniu, po 2 kwietnia 1940.