Następnie kontynuował służbę w 30 pułku artylerii polowej (31 grudnia 1931 przemianowanym na 30 pułk artylerii lekkiej). W marcu 1934 został zwolniony z zajmowanego stanowiska i oddany do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr IX, a z dniem 31 lipca 1934 przeniesiony w stan spoczynku.
Po agresji ZSRR na Polskę w nieznanych okolicznościach wzięty do niewoli sowieckiej. 4 listopada 1939 przybył do Obozu NKWD w Kozielsku. Między 3 a 5 kwietnia 1940 został przekazany do dyspozycji naczelnika Zarządu NKWD Obwodu Smoleńskiego – lista wywózkowa bez numeru z 3 kwietnia 1940. Między 4 a 7 kwietnia 1940 zamordowany w Katyniu przez funkcjonariuszy Obwodowego Zarządu NKWD w Smoleńsku oraz pracowników NKWD przybyłych z Moskwy na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940. W miejscu tym prowadzone były ekshumacje i prace archeologiczne. W 1943 jego ciało zostało zidentyfikowane w toku ekshumacji nadzorowanych przez Niemców pod numerem 1959 – dosł. określony jako Grzywinski Jan (raport dzienny z 13 maja 1943), a przy zwłokach odnaleziono: zam. Warszawa, Chmielna 16 m. 11, ks. wojsk., 3 pisma z MSWojsk., leg. krzyża „Virtuti Militari”, św. szczep. w Kozielsku. Figuruje na liście Komisji Technicznej PCK pod numerem 01959.