21 sierpnia 1798 roku hrabia Francesco Sant zakupił budynek od francuskiego rządu republikańskiego, i w XIX wieku budynki Casa Rocca Grande zostały rozdzielone na część znaną dziś jako Palazzo Marina oraz drugą - Palazzo Messina. Kiedy hrabia Rosario Messina (1796–1875), bogaty handlowiec z Bagnara Calabra w Kalabrii (Włochy) zakupił posiadłość jakiś czas po roku 1850 i wprowadził się tam z żoną i pięciorgiem dzieci, budynek zaczął być znany jako Palazzo Messina.
thumb|right|Tabliczka z nazwą pałacu i „German-Maltese Circle” Po śmierci hrabiego Rosario Messiny w roku 1875, posiadłość przeszła na jego syna Giovanniego (późniejszego, w latach 1894-1911, prezydenta Malta Chamber of Commerce) oraz jego brata Francesco, prawnika, który prowadził bank rodzinny na 141A, St. Christopher Street. W roku 1911 Messina Palace został odziedziczony przez Marię, córkę Giovanniego oraz dzieci jego siostry. Gdy hrabina Lucia Messina, żona Francesco, mieszkająca w pałacu, opuściła go w roku 1939 w chwili wybuchu II wojny światowej, został on przejęty przez rząd Malty i wykorzystywany jako szkoła, a później przez wiele lat jako budynek Ministerstwa Edukacji. W roku 1975 pałac najpierw został wyleasingowany, a później, w roku 1989, zakupiony przez "German-Maltese Circle".