Bronisław Hołub vel Bronisław Gołub (ur. w Mińsku Litewskim, zm. 16–19 kwietnia 1940 w Katyniu) – major piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Józefa i Haliny z Reutów. Absolwent gimnazjum w MińskuМинская мужская гимназия: фотографические материалы / сост. С. Н. Рындин. - Минск : НИАБ, 2022. - С. 59. - 216 с. - (Архивное фото. Т. 1). . Tam też od 1907 do 1914 należał do Związku Sokołów Polskich. W latach 1909–1914 pracował jako urzędnik kolejowy. 27 listopada 1914 wcielono go do armii carskiej, a po ukończeniu szkoły oficerskiej został wysłany na front, gdzie był dwukrotnie ranny. W 1917 wstąpił do I Korpusu Polskiego na Wschodzie. Za walki z bolszewikami odznaczony „amarantową wstążką” I Korpusu. Po demobilizacji udał się na Kubań i w grudniu 1918 wstąpił do 4 Dywizji gen. Lucjana Żeligowskiego. Brał udział w walkach w szeregach 15 pułku strzelców. W kwietniu 1919 wrócił do Polski. Z dniem 1 czerwca 1919 awansowano go na stopień kapitana piechoty. Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej, podczas której dowodził kompanią 31 pułku piechoty. W marcu 1920 został ranny w bitwie pod Borysowem, a 11 lipca 1920 ciężko ranny pod Mińskiem i wzięty do niewoli bolszewickiej.