Jej jedynym sposobem ucieczki są dla niej spacery w parku i kontakt z naturą.
Historia opowiedziana jest chronologicznie, za pomocą wyważonej, spokojnej narracji i zamkniętej konstrukcji. Choć pojawiają się stylistycznie różnorodne fragmenty, dzieło zachowuje spójność. Tytułami rozdziałów są imiona i nazwiska postaci.
Odbiór Zdaniem Rafała Grupińskiego i Izoldy Kiec, powieść jest parabolą ludzkiego losu, opowiada o niespełnieniu i marzeniach. W opinii Brigitty Helbig-Mischewski powieść opisuje „kobiecy dramat braku podmiotowości”. Katarzyna Kantner zauważa, iż Tokarczuk umiejętnie wykorzystuje konwencję powieści psychologicznej, oryginalnie ją przekształcając. Zwraca także uwagę na fakt, iż E.E. jest pierwszą powieścią autorki, w której pojawia się wątek relacji ciało–umysł.
Książkę przełożono na języki: duński, norweski, macedoński, ukraiński i estoński.
Adaptacje W 1998 roku na podstawie książki został zrealizowany spektakl Teatru Telewizji pod tym samym tytułem i w reżyserii Marii Zmarz-Koczanowicz. Rolę Erny Eltzner zagrała Agata Buzek. Tokarczuk była współautorką scenariusza.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Oficjalna strona autorki https://www.e-teatr.pl/pl/realizacje/12935,szczegoly.html
Kategoria:Polskie powieści psychologiczne Kategoria:Powieści z 1995 Kategoria:Powieści Olgi Tokarczuk