Nikołaj Dmitrijewicz Kuzniecow (ros. Николай Дмитриевич Кузнецов, ur. w Aktiubińsku, zm. 31 lipca 1995 w Moskwie) – radziecki konstruktor silników lotniczych i rakietowych, dwukrotny Bohater Pracy Socjalistycznej (1957 i 1981).
Życiorys Od 1923 mieszkał z rodziną w guberni moskiewskiej, w 1930 skończył szkołę dla młodzieży chłopskiej, później pracował w kołchozie jako traktorzysta, od grudnia 1930 do czerwca 1932 uczył się w technikum lotniczym. Pracował jako ślusarz w Moskwie, od stycznia 1933 do 1938 studiował w Wojskowo-Powietrznej Akademii Inżynieryjnej im. Żukowskiego, potem był w niej pracownikiem naukowym, od 1939 należał do WKP(b), był organizatorem partyjnym katedry tej akademii. W październiku 1941 wraz z akademią został ewakuowany do Swierdłowska, od lipca do września 1942 odbywał staż jako starszy inżynier 239 Dywizji 6 Armii Powietrznej na Froncie Północno-Zachodnim, w październiku 1942 został organizatorem partyjnym KC WKP(b) w Specjalnym Biurze Konstruktorskim (OKB) w zakładzie lotniczym nr 26 w Ufie, we wrześniu 1943 I zastępcą głównego konstruktora tego biura, a 1 lipca 1946 głównym konstruktorem OKB zakładu lotniczego nr 29 w Ufie. Od 1949 był głównym konstruktorem/generalnym konstruktorem Państwowego Związkowego Zakładu Doświadczalnego nr 2 ds.