Aleksander Eugeniusz Seniuta, ps. Krzysztof (ur. 27 lutego 1930 we Lwowie, zm. 31 marca 1998 w Brukseli) – polski prawnik, działacz opozycji w PRL.
Życie i kariera W czasie okupacji podczas II wojny światowej we Lwowie Aleksander Seniuta uczestniczył w tajnych kompletach w jego domu rodzinnym i działał w Szarych Szeregach. Po zakończeniu wojny, w maju 1945 roku, trafił do Bytomia.
Ukończył studia na Uniwersytecie Wrocławskim na Wydziale Prawa w 1962 roku, po czym był pracownikiem naukowym na tejże uczelni. W czasie studiów był członkiem i uczestnikiem wypraw jaskiniowych Sekcji Grotołazów Wrocław. Doktorat otrzymał w 1971 roku.
Ekspert, konsultant i mediator w sporach prawnych i organizacyjnych, m.in. w Bolesławcu, Głogowie, Jeleniej Górze, Legnicy, Lubinie i Nowej Soli.
W marcu 1983 roku Seniuta wyjechał do Algierii w związku ze zleceniem roboczym swojej żony, po czym znaleźli się we Francji. Po krótkim czasie, poczynając od sierpnia 1983 roku, Seniuta zaczął współpracować z Biurem Koordynacyjnym „Solidarności” w Brukseli, gdzie następnie został stałym pracownikiem.
Po opuszczeniu Polski w 1983 roku już pozostał na emigracji.