Uczestniczył na I Krajowym Zjeździe Delegatów.
Pomiędzy 14 a 17 grudnia 1981 brał udział w strajku w Państwowej Fabryce Wagonów Pafawag we Wrocławiu.
W ramach swojego stanowiska przy Biurze Koordynacyjnym „Solidarności” w Brukseli, w grudniu 1983 Seniuta opublikował 500-stronicowy raport o sytuacji w Polsce dla Komisji Badawczej Międzynarodowej Organizacji Pracy ws. Polski. Po przekazaniu przez MOP kopii raportu rządowi PRL wszczęto przeciwko niemu w kraju postępowanie karne.
Konflikt z władzami W lipcu 1950 wraz z innymi członkami organizacji został aresztowany, 19 stycznia 1951 skazany przez Wojskowy Sąd Rejonowy we Wrocławiu na 14 lat więzienia, po czym został osadzony w ZK w Rawiczu, Nowogardzie i szpitalu więziennym w Szczecinie (gruźlica). Zwolniony został po 5 latach w listopadzie 1956 roku. Na początku lat 60. był rozpracowywany przez grupę IV Wydział III Komendy Wojewódzkiej Milicji Obywatelskiej we Wrocławiu w ramach Sprawy Operacyjnej Rozpracowania krypt. Pigmeje.
17 grudnia 1981 został zatrzymany podczas kolejnej pacyfikacji strajku przez ZOMO i przetrzymywany w ZK we Wrocławiu. 24 grudnia 1981 internowano go w Ośrodku Odosobnienia w Grodkowie, po czym został zwolniony 3 grudnia 1982.