Sirène (Q123) – francuski okręt podwodny z okresu międzywojennego i II wojny światowej, jednostka prototypowa swojego typu. Okręt został zwodowany 6 sierpnia 1925 roku w stoczni Ateliers et Chantiers de la Loire w Nantes, a do służby w Marine nationale wszedł w 1927 roku. Jednostka pełniła służbę na Morzu Śródziemnym, a od zawarcia zawieszenia broni między Francją a Niemcami znajdowała się pod kontrolą rządu Vichy. 27 listopada 1942 roku „Sirène” została samozatopiona w Tulonie. Podniesiona przez Włochów, została ponownie zatopiona przez alianckie samoloty w lutym 1944 roku.
Projekt i budowa „Sirène” zamówiona została na podstawie programu rozbudowy floty francuskiej z 1922 roku. Konstruktorem okrętu był inż. . Jednostka charakteryzowała się wysoką manewrowością i silnym uzbrojeniem, lecz miała zbyt długi czas zanurzenia, a ciasnota wnętrza powodowała trudności w obsłudze mechanizmów okrętowych przez załogę.
„Sirène” zbudowana została w stoczni Ateliers et Chantiers de la Loire w Nantes. Stępkę okrętu położono w lutym 1923 roku, został zwodowany 6 sierpnia 1925 roku, a do służby w Marine nationale przyjęto go w 1927 roku. Jednostka otrzymała numer ewidencyjny Q123. Koszt budowy okrętu wyniósł 8 500 000 franków.