Dopuszczalna głębokość zanurzenia wynosiła 80 metrów, a autonomiczność 20 dób.

Okręty wyposażone były w siedem wyrzutni torped kalibru 550 mm: dwie wewnętrzne i dwie zewnętrzne na dziobie, jedną wewnętrzną na rufie oraz jeden podwójny obrotowy zewnętrzny aparat torpedowy za kioskiem, z łącznym zapasem 13 torped. Uzbrojenie artyleryjskie stanowiło działo pokładowe kal. 75 mm M1925 L/35 oraz dwa karabiny maszynowe kal. 8 mm (2 x I).

Załoga pojedynczego okrętu składała się z 3 oficerów oraz 38 podoficerów i marynarzy.

Służba Okręty pełniły służbę na Morzu Śródziemnym. W 1938 roku z nieznanych przyczyn „Nymphe” została skreślona z listy floty i następnie złomowana. W momencie wybuchu II wojny światowej pozostałe okręty nadal pełniły służbę na Morzu Śródziemnym, wchodząc w skład 19. dywizjonu 1. Flotylli okrętów podwodnych w Tulonie. W czerwcu 1940 roku okręty nadal stacjonowały w Tulonie. Po zawarciu zawieszenia broni między Francją a Niemcami jednostki znalazły się pod kontrolą rządu Vichy. 27 listopada 1942 roku, podczas ataku Niemców na Tulon, wszystkie trzy okręty zostały samozatopione. Jednostki zostały później podniesione przez Włochów, lecz zostały ponownie zatopione przez amerykańskie samoloty w latach 1943–1944.

Uwagi

Przypisy

Bibliografia