Marianna Dudek-Maćkowiak (ur. 16 marca 1920 w Bukówcu GórnymArtykuł Stefana Karwata pt. Marianna Dudek-Maćkowiak z Bukówca Górnego w „Nasze Jutro” (Nr 238; Kwiecień 2010), zm. 21 marca 2017) – polska pisarka i poetka ludowa, muzyk ludowy oraz działaczka społeczna.
Życiorys Przyszła na świat w Bukówcu Górnym jako córka Nikodema Dudka i Marianny z domu Nędza, będąc jedną z ośmiorga rodzeństwa. W dzieciństwie, w wyniku dyfterytu zmarło dwóch jej braci Nikodem i Leon oraz siostra Pelagia. Gdy Marianna miała 14 lat w wyniku powikłań okołoporodowych zmarła także jej matka. Przed II wojną światową Marianna podjęła pracę jako sekretarka w Kole Włościanek, którego kierowniczką była siostra Elżbieta Tymkowska. W trakcie polskiej wojny obronnej września 1939 była członkinią żeńskiej drużyny sanitarnej PCK prowadzonej przez Czesława Kowalskiego z Sądzi. W 1941 została wraz z rodziną wysiedlona do Łodzi, a następnie wysłana na roboty przymusowe do Saksonii. Do Bukówca Górnego rodzina Dudków powróciła w lipcu 1945. Po wojnie udzielała się jako skrzypaczka i madolinistka, a także wokalnie w lokalnym amatorskim zespole „Szukamy Talentów” oraz chórze kościelnym. 12 lipca 1949 poślubiła Józefa Maćkowiaka, dyrygenta i kierownika tegoż chóru kościelnego oraz bukówieckiego organistę.