Podsumowuje on: „późniejsze pozory traktowania zwierząt ofiarnych jako istot ludzkich były jedynie częścią nabożnego i litościwego oszustwa, pozwalającego podsuwać bóstwu mniej cenne ofiary aniżeli żywych ludzi”.
Vitzilipuztli (Aztekowie) Jeszcze przed odkryciem Meksyku przez Hiszpanów, Aztekowie praktykowali obrzędowe spożywanie chleba, który miał postać boga Vitzilipuztli. Ciasto łamano na kawałki, a wierni uroczyście je spożywali, co historyk Acosta opisał następująco: Po zakończeniu ceremonii, tańców i śpiewów wracali, by się przebrać, a kapłani i starsi świątyni zabierali zarówno samego bożka z ciasta, z którego zdjęto już wszystkie ozdoby, jak i kawałki, które poświęcili, i rozdawali ludowi jako komunię, poczynając od ludzi znaczniejszych, a potem rozdając je reszcie, zarówno mężczyznom, kobietom, jak i małym dzieciom, a ludzie przyjmowali to ze łzami, lękiem i szacunkiem, jako że była to rzecz wspaniała, i mówili, że spożywają ciało i kości boga, co ich smuci. Odbywało się to w maju.