thumb|Nowy karakter polski – strona tytułowa wydania z 1594 Nowy karakter polski – książka wydana przez Jana Januszowskiego w 1594 roku w Oficynie Łazarzowej w Krakowie. Zawierała trzy traktaty o ortografii polskiej autorstwa: Łukasza Górnickiego, Jana Kochanowskiego i samego Januszowskiego. Do złożenia tekstówPublikacja zbudowana jest na zasadzie elementarza, przy każdej literze umieszczono fragment rozprawy Kochanowskiego, złożony karakterem prostym, a następnie komentarz Januszowskiego, z uwzględnieniem założeń Górnickiego, złożony karakterem ukośnym. wydawca użył zaprojektowanych przez siebie krojów pisma: „karakter prosty” i „karakter ukośny”. Krój czcionek był jedną z pierwszych propozycji stworzenia pisma drukowanego specjalnie dla języka polskiegoPrzed Januszowskim pionierami polskiego liternictwa w druku byli Florian Ungler i Hieronim Wietor..
Historia powstania Nowego karakteru polskiego Przed 1594 (rokiem powstania Nowego karakteru polskiego) nie istniał zunifikowany system zapisu głosek języka polskiego. Dopiero Januszowski postanowił stworzyć czcionkę, która zaspokajałaby te potrzebyByło to wyzwanie, ponieważ Januszowski musiał dostosować zapis polskich dźwięków do znaków łacińskich.