56.. Dążył do poprawy sytuacji materialnej duchownych, tworzył fundusze zapomogowe na ich rzecz. Starał się uporządkować sytuację w monasterach, usuwając z nich alkoholików, zabójców, złodziei i homoseksualistówĐ. Slijepčević, Istorija..., s. 341.. Najmniejsze monastery zlikwidował, ustalił, jakiej wysokości ma być państwowa pensja dla mnichów.

W 1859 opuścił Serbię, de facto odchodząc z urzędu, wskutek konfliktu z księciem Serbii. Wrócił do Austrii, gdzie przebywał krótko w monasterze Krušedol, a następnie został wybrany na biskupa górnokarlovackiego w jurysdykcji Patriarchatu Serbskiego (karłowickiego)Đ. Slijepčević, Istorija..., ss. 350–351.. Nowym metropolitą belgradzkim został jego dawny uczeń, biskup šabacki Michał. Po śmierci księcia Miłosza Piotr ponownie ubiegał się o możliwość powrotu do Serbii, jednak nie otrzymał zgody nowego księcia Michała. Został pochowany w monasterze Krušedol.

Przypisy

Bibliografia R. Popović, Serbian Orthodox Church in History, Academy of Serbian Orthodox Church for Fine Arts and Conservation, Belgrade 2013. Đ. Slijepčević,Istorija Srpske Pravoslavne Crkve, t. II, JRJ, Beograd 2002.

Kategoria:Urodzeni w 1800 Kategoria:Zmarli w 1864 Kategoria:Metropolici belgradzcy Kategoria:Biskupi górnokarlovaccy Kategoria:Ludzie urodzeni w Iloku