Bolesław Jakubiak ps. „Jurek” (ur. 4 marca 1891 w Radzikowie, zm. 13–14 kwietnia 1940 w Katyniu) – major łączności Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Wacława i Rozalii z Piotrowskich, urodzony 4 marca 1891 we wsi Radzikowo, w ówczesnym powiecie płońskim guberni płockiej. W rodzinnej wsi ukończył szkołę powszechną, a przez następne trzy lata przygotowywał się prywatnie do egzaminu do seminarium nauczycielskiego. W latach 1908–1911 uczył się w Prywatnym Seminarium Nauczycielskim w Ursynowie. Egzamin na nauczyciela szkół dwuklasowych zdał w Gimnazjum Rządowym w Radomiu. Od połowy 1911 do połowy 1912, po śmierci ojca, przebywał w gospodarstwie, w rodzinnej wsi. Od października 1912 pracował jako nauczyciel we wsi Żarnowica.
W czasie I wojny światowej, 10 sierpnia 1914 wstąpił do Legionów Polskich. Służył w 5 pułku piechoty w składzie I Brygady, wraz z którym przebył kampanię legionową. Wyróżnił się w lipcu 1916 w bitwie pod Kostiuchnówką. 27 stycznia 1920 pułkownik Leon Berbecki we wniosku na odznaczenie Orderem Virtuti Militari napisał: