Antoni Mikołaj Kajetanowicz (ur. 13 czerwca 1888 w Radowcach na Bukowinie, zm. 9 kwietnia 1940 w Katyniu) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, działacz społeczny, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Rafała i Antoniny z Romaszkanów. Szkołę powszechną ukończył w Radowcach. Następnie uczęszczał początkowo do gimnazjum we Lwowie, a potem przez dwa lata w Radowcach, gdzie zdał maturę. W latach 1908–1913 studiował prawo na Uniwersytecie w Czerniowcach. W 1914 roku został powołany do armii austriackiej i walczył w I wojnie światowej. Od listopada do 24 grudnia 1918 roku przebywał w niewoli włoskiej. Po uwolnieniu wstąpił do Armii gen. Hallera. Po powrocie do kraju w czerwcu 1919 roku, służył w 3 pułku Strzelców Podhalańskich, w stopniu porucznika. Brał udział w zajmowaniu Pomorza. Dowodząc batalionem, od maja 1920 roku brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Za swoją postawę podczas tej wojny, 17 maja 1921 roku został odznaczony orderem „Virtuti Militari” V kl., a we wniosku o jego nadanie, w którym „określano go jako jednego z najzdolniejszych oficerów, wzór cnót i zalet żołnierskich”, czytamy m.in.:Po zakończeniu wojny pełnił służbę w 3 pspodh., następnie w 73 pułku piechoty w Katowicach. W latach 1925–1927 był dowódcą II batalionu detaszowanego w Oświęcimiu.