Nikołaj Iwanowicz Naumow (ros. Николай Иванович Наумов, ur. w Tobolsku, zm. w Tomsku) – rosyjski pisarz.

Życiorys Uczył się w gimnazjum, jednak przerwał naukę z powodu trudnych warunków materialnych, w 1856 wstąpił do armii i przez 4 lata był junkrem, w 1860 udał się do Petersburga z zamiarem kształcenia się, i uczęszczał na wykłady uniwersyteckie jako wolny słuchacz. W 1861 został aresztowany i na 2 miesiące uwięziony (w Twierdzy Pietropawłowskiej i w Kronsztadzie) za udział w wystąpieniach studenckich. W 1862 ponownie aresztowany pod zarzutem udziału w organizacji Ziemla i Wola i po dwóch miesiącach zwolniony. Jego debiutem literackim było opowiadanie Słuczaj iz sołdatskich żyzni opublikowane w 1859 pod pseudonimem „Korzunow” w „Wojennym Sborniku” redagowanym przez Nikołaja Czernyszewskiego. Następnie opublikował cykl Mirnyje sceny wojennogo byta (1861-1862), później w satyrycznym piśmie „Iskra” publikował opowiadania Gore obliczitielu, Iz pisem mojego prijatiela i Dobroje dieło, a w „Sowriemienniku” opowiadanie U pieriewoza. Był związany z ruchem narodników. W 1864 wrócił na Syberię, by zapoznać się z życiem miejscowych chłopów i zacząć udzielać pomocy chłopstwu, jednak w 1865 został ponownie aresztowany.