Po udokumentowaniu i zabezpieczeniu artefaktów znajdujących się w komorze archeolodzy podjęli się otwarcia sarkofagu. W jego wnętrzu odkryli szczątki kobiety, której wiek oszacowali na ok. 40-45 lat. Otoczone były dużą liczbą przedmiotów z jadeitu, pereł, kości i muszli, które wcześniej były najpewniej naszyjnikami, kolczykami i bransoletami. Wokół czaszki znajdował się diadem wykonany z płaskich okrągłych koralików oraz kilka prostokątnych kawałków malachitu stanowiących część maski. W okolicy klatki piersiowej umieszczono dużą liczbę płaskich koralików oraz cztery obsydianowe ostrza. W północno-wschodnim narożniku sarkofagu znajdowała się też bardzo mała wapienna figurka umieszczona w muszli.
Wnętrze sarkofagu, szkielet oraz wszystkie przedmioty były pokryte jasnoczerwonym cynoberem.
Badania W celu dalszych badań szczątki przewieziono do laboratorium meksykańskiego Narodowego Instytutu Archeologii i Historii, gdzie przeprowadzono datowanie radiowęglowe, mikroskopię konfokalną oraz spektroskopię ramanowską. Z zachowanego materiału biologicznego badacze uzyskali też DNA. Ponadto ustalili, że w chwili śmierci kobieta miała ok. 60 lat i cierpiała na osteoporozę. W jej diecie znajdowało się dużo mięsa i miała bardzo zdrowe zęby jak na swój wiek, miejsce i czas, w którym żyła.