Był też zwolennikiem interwencji w bolszewickiej Rosji.

Jego upór w utrzymaniu francuskiego zwierzchnictwa nad terytorium Syrii był kluczowy dla ostatecznego podziału terytoriów na Bliskim Wschodzie po I wojnie światowej. W trakcie rozmów pokojowych Brytyjczycy, którzy pierwotnie chcieli tylko Mosulu, z czasem upomnieli się również o oazę w Palmyrze, która miała kluczowe znaczenie w transporcie ropy naftowej. Clemenceau postawił się tym żądaniom, co doprowadziło do jego sporu z brytyjskim premierem Lloydem Georgem.

Po porażce w wyborach prezydenckich w 1920 roku wycofał się z polityki. Bezwzględność w realizowaniu planów politycznych i brutalność wobec przeciwników zyskały mu przydomek: „Tygrys”.

Był przyjacielem malarzy impresjonistów (m.in. Claude’a Moneta). Jego siostra Zofia (zm. 1923) była żoną Polaka z Galicji, Ferdynanda Bryndzy, paryskiego korespondenta wiedeńskiego dziennika „Neues Wiener Tagblatt”.

W 1921 został odznaczony Krzyżem Walecznych (trzykrotnie)„W zamian za otrzymane wstążeczki biało-amarantowe b. armii gen. Hallera”;