W czerwcu 1930 został przeniesiony do 78 pułku piechoty w Baranowiczach na stanowisko płatnika. Z dniem 15 sierpnia 1933 został przeniesiony do korpusu oficerów intendentów z pozostawieniem na dotychczasowym stanowisku. Z dniem 30 czerwca 1934 został przeniesiony w stan spoczynku.
Po zakończeniu służby wojskowej zamieszkał w folwarku Złotów (Złotowo), w gminie Byteń, gdzie otrzymał ziemię w ramach osadnictwa wojskowego. W latach 1935–1936 był wójtem gminy Byteń. Od 1938 mieszkał w folwarku Bordziacze, w gminie Horodeczna.
W nieznanych okolicznościach, po agresji ZSRR na Polskę (17 września 1939), dostał się do niewoli sowieckiej. 18 grudnia 1939 był już osadzony w obozie jenieckim w Kozielsku. Między 3 a 5 kwietnia 1940 został przekazany do dyspozycji naczelnika Zarządu NKWD Obwodu Smoleńskiego (lista wywózkowa bez numeru z 2 kwietnia 1940). Między 4 a 7 kwietnia 1940 został zamordowany w Katyniu przez funkcjonariuszy Obwodowego Zarządu NKWD w Smoleńsku oraz pracowników NKWD przybyłych z Moskwy na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940. Ofiary tej zbrodni grzebano potajemnie w bezimiennych mogiłach zbiorowych, gdzie od 28 lipca 2000 mieści się oficjalnie Polski Cmentarz Wojenny w Katyniu. W miejscu tym prowadzone były ekshumacje i prace archeologiczne.