Między 16 a 19 kwietnia 1940 zamordowany w Katyniu przez funkcjonariuszy Obwodowego Zarządu NKWD w Smoleńsku oraz pracowników NKWD przybyłych z Moskwy na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940. Ofiary tej zbrodni grzebano w bezimiennych mogiłach zbiorowych, gdzie od 28 lipca 2000 mieści się oficjalnie Polski Cmentarz Wojenny w Katyniu. W miejscu tym prowadzone były ekshumacje i prace archeologiczne. W 1943 jego ciało zostało zidentyfikowane w mundurze w toku ekshumacji nadzorowanych przez Niemców pod numerem 1836 – dosłownie opisany jako Kuczak Wilhelm (raport dzienny z 13 maja 1943). Przy jego szczątkach znaleziono: karty pocztowe, telegram, świadectwo szczepienia w Kozielsku nr 1788. Figuruje na liście Komisji Technicznej PCK pod numerem 01836, wskazany jako Kuczak Wilhelm – wojskowy. W Archiwum Robla w pakiecie 0490-34, w jednym z notatników znalezionych przy szczątkach Adama Solskiego, zostało odnotowane otrzymanie przez majora Kiczaka (lub Koczaka) pocztówki ze znaczkiem „Rembertów 17.02.1940”.