Spotkanie założycieli Około roku 1932 we wsi Olszany, na wołyńskim zjeździe zielonoświątkowców, któremu przewodził Iwan Muraszko pojawiła się również Olga Kirylczuk. Gdy o jej obecności dowiedział się Jakub Lemieza postanowił przedstawić sprawę Olgi Muraszce. W efekcie przesłuchania Olgi Muraszko stwierdził, że nie widzi jej winy. Wówczas Olga oznajmiła mu, że zostanie on jej towarzyszem, razem porzucą zielonoświątkową wspólnotę i pójdą nową drogą. Gdy Muraszko się nie zgodził Olga miała nałożyć na niego oraz Lemiezę ślepotę i głuchotę na trzy dni. Po trzech dniach Iwan Muraszko miał odzyskać wzrok, słuch oraz również mowę, którą od 5 lat i 8 miesięcy się nie posługiwał. Obaj przeszli też przemianę duchową, Iwan Muraszko został „Ojcem Syjonu”, nowym „prorokiem Ilją” („Eliaszem”), a Jakub Lemieza został nazwany nowym „Janem Chrzcicielem” oraz otrzymał funkcję pierwszego pomocnika – „Prawitiela”. Prorokini Olga porzuciła dzieci i męża. Olga Kirylczuk, Iwan Muraszko i Jakub Lemieza opuszczając zgromadzenie zielonoświątkowe pociągnęli za sobą niewielką grupą pierwszych entuzjastycznych wyznawców nowej wspólnoty.