Piotr Antoni Kiełkowski (ur. 12 czerwca 1893 we Lwowie, zm. 23 stycznia 1940 w Starobielsku) – major piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Piotra i Anieli z Sękowskich urodzony 12 czerwca 1893 we Lwowie. Ukończył szkołę powszechną w Gorlicach, gimnazjum klasyczne w Krakowie oraz cztery semestry prawa na Uniwersytecie Jagiellońskim. Od 1 maja 1912 do 31 lipca 1914 był członkiem Związku Strzeleckiego.
1 sierpnia 1914 powołany do armii austriackiej i wcielony do cesarskiej i królewskiej Obrony Krajowej. W 1915 został ranny. Pełnił wówczas służbę w 8. kompanii 25 pułku piechoty Obrony Krajowej, w stopniu gefrajtera jednorocznego ochotnika. Walczył na froncie rosyjskim, rumuńskim i włoskim. 3 listopada 1918 dostał się do niewoli włoskiej. Po uwolnieniu wstąpił do Armii gen. Hallera, do 6 pułku strzelców polskich im. Zawiszy Czarnego, następnie przeniesiony do 19 pułku strzelców pieszych, który później został przemianowany na 4 pułk strzelców podhalańskich.