thumb|200px|Naczynie z Aten (ok. 750–725 p.n.e., Luwr)
Styl geometryczny – styl dekoracji ceramiki, który charakteryzuje się powtarzającymi się wzorami geometrycznymi. Był bardzo popularny w Grecji przed VII wiekiem p.n.e. Dekorowane naczynia prawie całkowicie pokrywano czarnym firnisem, pozostawiając jedynie pasy w kolorze gliny, które zdobiły powtarzające się koła lub meandry. W VIII wieku p.n.e. pojawiały się z rzadka sylwetki zwierząt i sceny figuralne.
Stylu geometrycznego używano również do zdobienia murów i tkanin.
Okres geometryczny Świt greckiej sztuki ceramicznej przypada na okres między końcem X wieku p.n.e. i około 720 p.n.e. Odkrycie i pierwszy opis tego stylu zawdzięczamy A. Conze. Uczony oparł swe odkrycie o wnikliwe obserwacje znalezisk przy Bramie Dipylońskiej w Atenach (1871 i 1891). Następnym, który po przeprowadzeniu własnych badań poparł nowatorską jak na ówczesne czasy teorię kolegi, był G. Hirschfeld. Uczeni długo spierali się nad pochodzeniem geometrycznych form zdobiących odkryte wazy. Pierwsze teorie głosiły, iż są one dziełem ceramików doryckich.