Stopień izolacji cieplnej Jednym z głównych parametrów podawanych przez producentów mat samopompujących jest opór cieplny, w przemyśle tekstylnym i budowniczym określany często miarą R-Value (z języka angielskiego - resistance). Jednostka ta oznacza szybkość, z jaką obiekt lub materiał powstrzymuje wymianę cieplną. Im wyższa jest ta wartość, tym lepszą zdolność do zatrzymywania posiada mata. Wpływa na to między innymi rodzaj zastosowanego materiału (jego współczynnik przewodnictwa cieplnego) oraz grubość materaca.
Historia powstania Pierwszą matę samopompującą opracował inżynier Jim Lea w 1971 roku. Po utracie pracy on i jego przyjaciel, Neil Anderson, szukali zajęcia. Zwrócili się więc o pomoc do znajomego wspinacza, Johna Burrougs'a. Ten podpowiedział im, by wymyślili lekki, wygodny materac, który zastąpiłby maty dotychczas używane w turystyce górskiej. Jim znalazł inspirację do projektu, gdy podczas pracy w ogrodzie klęczał na piankowej poduszce. Zaobserwował, że nacisk na nią powodował wydostawanie się powietrza. Przy zmniejszeniu nacisku pianka wracała do poprzedniego kształtu.