Kurza twarz – szósty album w dyskografii Romana Wojciechowskiego. Również i ten krążek sygnowany jest nazwą Pazur.
O albumie Kurza twarz jest w pewnym sensie protestem przeciw amerykanizacji polskiego języka. Wojciechowski w swoich nowych tekstach komentuję współczesną polską rzeczywistość. Kurza twarz, czyli próżne żale to naśmiewanie się z programów telewizyjnych typu Talent show oraz z miałkich muzycznych propozycji, natarczywie serwowanych przez media. Taniec porąbaniec z kolei, to kabaretowa obserwacja pewnych celebryckich przejawów bratania się z narodem i manipulacji z tym związanych. Jeszcze bardziej wymowny tytuł ma piosenka Dieta cud. Album zawiera muzykę z pogranicza popu, rocka i bluesa. Premierowy repertuar uzupełniają cztery utwory grupy Ozzy, w nowych aranżacjach (List do Luziy, Bicie serc budzi mnie, Oliviera, Obcy raj, obce niebo), a także nowe wersje kompozycji już nagranych (Nie patrz na mnie, Rajstopy, Jak psu kość). Na krążku można znaleźć kilka stricte bluesowych utworów, takich jak np. Laleczka – opowieść o transwestycie, jakby rodem z Nowego Jorku doby Andy Warhola, boogie O czarnych butach z chórkiem przypominającym pastiszowe dokonania Shakin’ Dudi, czy shuffle Piję za życie, będące esencją bluesowej estetyki „Pazura”.