Jednostki charakteryzowały się wysoką manewrowością i silnym uzbrojeniem, lecz miały zbyt długi czas zanurzenia, a ciasnota wnętrza powodowała trudności w obsłudze mechanizmów okrętowych przez załogę.

Wszystkie okręty typu Circé zbudowane zostały w stoczni Schneider w Chalon-sur-Saône. Stępki okrętów położono w 1923 roku, zostały zwodowane w latach 1925–1927, a do służby w Marine nationale przyjęto je w latach 1929–1930. Jednostki otrzymały numery ewidencyjne Q125–Q126 i Q134–Q135.

Okręt Stocznia Początek budowy Wodowanie Wejście do służby „Circé” (Q125) Schneider luty 1923 29 października 1925 czerwiec 1929 „Calypso” (Q126) 15 stycznia 1926 „Thétis” (Q134) lipiec 1923 30 czerwca 1927 „Doris” (Q135) 25 listopada 1927 1930

Dane taktyczno–techniczne Okręty podwodne typu Circé były średniej wielkości okrętami podwodnymi o konstrukcji dwukadłubowej. Długość całkowita wynosiła 62,48 metra, szerokość 6,2 metra i zanurzenie 3,99 metra. Wyporność w położeniu nawodnym wynosiła 615 ton, a w zanurzeniu 776 ton. Okręty napędzane były na powierzchni przez dwa dwusuwowe silniki wysokoprężne Schneider-Carels o łącznej mocy 1250 koni mechanicznych (KM). Napęd podwodny zapewniały dwa silniki elektryczne o łącznej mocy 1000 KM. Dwuśrubowy układ napędowy pozwalał osiągnąć prędkość 14 węzłów na powierzchni i 7,5 węzła w zanurzeniu.