Jan Gaweł (ur. 11 lutego 1845 w Woli Batorskiej, zm. 9 października 1913 w Bieczu) – polski doktor praw, adwokat, działacz polityczny i społeczny.
Życiorys Jan Gaweł urodził się 11 lub 12 lutego 1845 w Woli Batorskiej. Był synem Andrzeja (wzgl. Jędrzeja).
14 lutego 1866 zdał egzamin dojrzałości w Gimnazjum św. Anny w Krakowie. Był studentem nadzwyczajnym na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego w semestrze I roku 1865/1866, a od semestru II w tym roku studentem zwyczajnym. W 1869 uzyskał absolutorium, a w 1874 stopień doktora praw.
Od około 1878 był adwokatem w Przemyślu w okręgu przemyskiego C. K. Sądu Obwodowego••. Decyzją z 23 stycznia 1881 z dniem 1 maja 1881 przeniósł swoją kancelarię adwokacką z Przemyśla do Sanoka•. Po przeprowadzce do Sanoka był adwokatem przy C. K. Sądzie Powiatowym w Sanoku•••••, a od 1887 przy ustanowionym wówczas C. K. Sądzie Obwodowym w Sanoku•••••••••••. W 1884 założył kancelarię adwokacką w Sanoku jako jedną z pierwszych w SanokuAlojzy Zielecki, Struktury organizacyjne miasta, W epoce autonomii galicyjskiej, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 362.. Pracując w Przemyślu i w Sanoku należał do Przemyskiej Izby Adwokatów.