jako Alfio w operze „Rycerskość wieśniacza”, jako Kaspar w operze „Wolny strzelec” i jako Fryderyk von Telramund w operze „Lohengrin”. Od 1912 roku pracował jako kantor w luterańskim kościele w helsińskiej dzielnicy Kallio. W 1923 roku zrezygnował z kariery operowej i zajął się nauczaniem śpiewu i prowadzeniem chóru.

Jego matka Elsa była lekarzem i pomagała ubogim. Dzieciństwo spędził w dzielnicy Kallio, gdzie jego ojciec pracował jako organista w kościele.

Kiedy urodził się Einojuhani, Eino miał karierę śpiewaczą za sobą. Matka zorganizowała synowi lekcje gry na fortepianie, chociaż Einojuhani nie przejawiał jeszcze zainteresowań muzycznych. Dopiero w latach 40. XX w., po śmierci rodziców, Einojuhani jako nastolatek zaczął interesować się muzyką. Ojciec zmarł w sierpniu 1939 roku, a matka w kwietniu 1944 roku.