W 1903 roku, kiedy w prowincji Guayas powstał nowy kanton Balzar, teren ten przeszedł pod jurysdykcję nowego kantonu. W 1928 roku proboszcz z Calceta (prowincja Manabí) Luis María Pinto wraz z mieszkańcami: Jacinto Moreira Cruz, Pomerio Pazmiño, Ezequiel García, Metodio Intriago, José Ángel Cedeño, Honorato Cedeño, Dimas Zambrano, Cecilio Peñarrieta, Melchor Palacios, José Auxilio Peñarrieta i Segundo Victoriano Bravo przy pomocy maczet przecięli trakt przez Quiroga, Pechichal, Valentín, Río Barro, Juan Candela, Relámpago, Bejuco, Los Ángeles, La Bóveda, La Iguana, Puente de Piedra, Tranca de Piedra, La Caraca, Dos bocas, Algodón, El Ají, Membrillo, Conguillo, Salazar, do La Aurora, a następnie do Santo Domingo de los Colorados. aby skrócić czas podróży do Quito. Na cześć tego księdza opisywany teren nazwano "Manga del Cura" co w tłumaczeniu oznacza „ścieżka księdza”. Droga wyznaczona przez proboszcza z Calceta przyczyniła się prawdopodobnie do napływu mieszkańców Manabí na te tereny, który był tak duży, że 21 kwietnia 1952 roku, władze kantonu Balzar zdecydowały się wymurować słupy graniczne (jeden przy rzece Pupusá, dwa przy strumieniu La Capelé i jeden przy rzece Peripa)