thumb|220px|Portret Isabeli de Porcel, 1805 Portret Antonia de Porcel (hiszp. Retrato de Antonio de Porcel) – obraz olejny hiszpańskiego malarza Francisca Goi przedstawiający arystokratę Antonia de Porcel. Portret uległ zniszczeniu w pożarze w 1953.

Okoliczności powstania Antonio de Porcel Román (1775–1832), pochodzący z Grenady, był protegowanym księcia Manuela Godoya i przyjacielem oświeceniowego polityka Gaspara Jovellanosa. Prawdopodobnie Jovellanos przedstawił mu Goyę, który mieszkał w tej samej dzielnicy Madrytu, niedaleko domu Porcelów. Goya namalował portret Antonia w 1806 oraz jego drugiej żony Isabeli w zbliżonym czasie. Obrazy powstały prawdopodobnie jako wyraz wdzięczności za gościnność okazaną malarzowi w domu Porcelów w Grenadzie. Oba portrety zostały przez malarza zaprezentowane na wystawie Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych św. Ferdynanda w Madrycie.

Opis obrazu Goya przedstawił Anotnia de Porcel jako myśliwego. Model siedzi w fotelu lekko zwrócony w prawo, jedną ręką głaszcze psa, który spogląda na swojego pana, a w drugiej trzyma strzelbę. Tło jest ciemne i jednolite. W górnej części obrazu po lewej stronie znajduje się inskrypcja: D.