Dlatego też wszystkie dzieci, u których zdiagnozowano hipoplazję mają podwyższone ryzyko wystąpienia zaburzeń hormonalnych i rozwojowych, niezależnie od tego jak ostra jest ich hipoplazja lub czy zaobserwowano u nich zmiany widoczne w rezonansie magnetycznym.
Przypadki ONH są coraz częściej notowane, choć trudno jednoznacznie ocenić prawdziwą częstość ich występowania. Pomiędzy 1980 a 1999 rokiem występowanie ONH wśród pacjentów w Szwecji wzrosło czterokrotnie do 7,2 przypadku na 100 000 osób, podczas gdy liczebność innych przyczyn ślepoty u dzieci wyraźnie spadała. W 1997 hipoplazja nerwu wzrokowego wyprzedziła retinopatię wcześniaków jako główną przyczynę ślepoty u niemowląt w Szwecji, z 6,3 przypadkami wykrycia ONH na 100 000 urodzeń. Badanie przeprowadzone w 2006 w Anglii wykazało występowanie na poziomie 10,9 przypadku na 100 000 osób.
Prenatalne czynniki ryzyka Czynniki genetyczne Żaden pojedynczy specyficzny gen, warunkujący występowanie hipoplazji nerwu wzrokowego, nie został dotąd wykryty. ONH dotyka wszystkich grup etnicznych, aczkolwiek w Stanach Zjednoczonych występowanie jest rzadsze u osób pochodzenia azjatyckiego.