Aurelia Woźnicka, ps. Rela (ur. 13 lutego 1916 w Dreźnie, zm. 2 stycznia 1979 w Olsztynie) – polska chemik, uczestniczka konspiracji niepodległościowej podczas II wojny światowej.
Życiorys Dzieciństwo i młodość Uczęszczała do Gimnazjum ss. Nazaretanek w Częstochowie, a od 1932 roku do Gimnazjum św. Jacka w Krakowie, gdzie w 1936 roku zdała egzamin maturalnyWedług biogramu w internetowej Encyklopedii Częstochowy była uczennicą Gimnazjum św. Jacka w Krakowie i tam zdała maturę, jednak nie figuruje na liście maturzystów, a sama szkoła była męska (patrz: Z dziejów II Państwowego gimnazjum i liceum im. św. Jacka w Krakowie 1857-1950, Kraków, czerwiec 1967). Podjęła studia chemiczne na Uniwersytecie Poznańskim, które przerwał wybuch wojny.
II wojna światowa Pod koniec 1939 r. Woźnicka dołączyła do Służby Zwycięstwu Polski (SZP), w której była bliską współpracownikiem płk. Feliksa Jędrychowskiego „Brzechwy”, komendanta obwodu częstochowskiego SZP, później ZWZ. Współredagowała pismo SZP „Biuletyn”, odbijane w mieszkaniu jej rodziców (przy III Alei 55). Jej rodzina również działała w ruchu oporu. Rodzice należeli do Związku Walki Zbrojnej-Armii Krajowej (ZWZ-AK), a brat Ksawery (ur. 1915, zm. 1975) od września 1939 kierował oddziałem Polskiego Czerwonego Krzyża (PCK) w Częstochowie.