W maju 1945 kandydatura Akimowej została przedstawiona do nadania tytułu Bohatera Związku Radzieckiego. Podaniu, popartemu m.in. przez gen. Konstantina Wierszynina i marsz. Konstantego Rokossowskiego, nie nadano jednak w Moskwie biegu. Po wojnie służyła w pułku w Północnej Grupie Wojsk stacjonującej w Polsce, w grudniu 1945 została zwolniona do rezerwy.
Po demobilizacji wróciła na studia historyczne, następnie podjęła studia aspiranckie i obroniła pracę kandydacką. Od 1952 do odejścia na emeryturę w 1992 pracowała jako wykładowczyni Moskiewskiego Instytutu Lotnictwa. Uzyskała tytuł naukowy docenta.
Przez kilka lat była przewodniczącą rady weteranów wojennych pułku, w którym służyła. Była aktywna w środowisku weteranów. 31 grudnia 1994 na ich wniosek prezydent Rosji nadał jej tytuł Bohatera Federacji Rosyjskiej.
Zmarła w 2012 i została pochowana na Cmentarzu Trojekurowskim w Moskwie.