Branko Ružić, cyr. Бранко Ружић (ur. 14 grudnia 1975 w Belgradzie) – serbski polityk, parlamentarzysta, w latach 2013–2014 minister bez teki, od 2017 do 2020 minister administracji publicznej i lokalnej, w latach 2020–2022 pierwszy wicepremier oraz minister edukacji i nauki, od 2022 do 2023 minister edukacji.
Życiorys W dzieciństwie mieszkał m.in. w Australii, gdzie jego ojciec był jugosłowiańskim dyplomatą. Ukończył stosunki międzynarodowe na Uniwersytecie w Belgradzie. W latach 1996–1999 pełnił funkcję prodziekana do spraw studenckich na wydziale politologii tej uczelni. Zaangażował się w działalność polityczną w ramach Socjalistycznej Partii Serbii Slobodana Miloševicia. Był przewodniczącym jej organizacji młodzieżowej, a następnie rzecznikiem prasowym SPS.
W latach 2001–2003 sprawował mandat posła do serbskiego Zgromadzenia Narodowego. Od 2004 do 2006 zasiadał w parlamencie federalnym Serbii i Czarnogóry. W 2008 i 2012 wybierany ponownie do serbskiego parlamentu, od 2008 przewodniczył klubowi poselskiemu swojego ugrupowania. W sierpniu 2013 wszedł w skład rządu Ivicy Dačicia jako minister bez teki odpowiedzialny za integrację europejską. Funkcję tę pełnił do końca urzędowania tego gabinetu, tj. do kwietnia 2014.