W 1952 rozpoczął pracę w Rozgłośni Polskiej Radia Wolna Europa w Monachium. Redagował bardzo wiele audycji m.in. Z polskiego punktu widzenia, Panoramę dnia, Audycję literacką, Kwadrans poetycki, Przegląd prasy emigracyjnej, Polacy na Zachodzie, Listy egzotyczne. Pozostawił ogromną spuściznę – był autorem m.in. kilkuset audycji poetyckich i kilkunastu słuchowisk Teatru Wyobraźni, a także cennych programów o charakterze dokumentalnym. Z czasem red. Eugeniusz Romiszewski stał się w Rozgłośni Polskiej RWE postacią bardzo popularną i legendarną oraz jej swoistym kronikarzem. Jego dzienniki stały się bardzo wartościowym i bogatym źródłem informacji o działalności RWE, często wykorzystywanym i cytowanym w literaturzeJan Nowak-Jeziorański, Wojna w eterze, 1987.

W 1965 Eugeniusz Romiszewski debiutował jako poeta zbiorem Jedwabne spadochrony: wiersze z czasów wojny. Napisał książkę o spadochroniarzach SBS Od małpiego gaju do Arnhem. W swej twórczości powracał również do wspomnień związanych z ojcem – gen. Eugeniuszem Romiszewskim (Dowodzę flotą – Schmidt, Szpital mojego ojca).