Według meldunku nadesłanego 9 maja, pododdziały 9 pułku nie mogły wyjść na granicę z braku koni taborowych.
W myśl rozkazu o formowaniu, pułk został wyznaczony do ochrony odcinka kordonu sanitarnego wzdłuż wschodnich granic powiatów Łuck, Dubno, Krzemieniec i po zakończeniu formowania miał wyjść z podporządkowania DOG Warszawa i wejść w podporządkowanie DOG Lublin.
W połowie czerwca 1920 9 pułk Strzelców Granicznych przerzucono do innego rejonu.
9 listopada 1920 szkolny szwadron 9 pułku StG przemianowany został na szwadron zapasowy 1 pułku strzelców konnych, a dowództwo nad nim objął mjr Augustyn Skoryna.
Żołnierze pułku Dowódcy pułku ppłk Stanisław Szemioth (V 1920 –) ppłk Witold Sieciński (p.o. od 14 X 1920)
Obsada personalna pułku 9 czerwca 1920: dowódca pułku – ppłk Stanisław Szemioth zastępca dowódcy pułku – mjr Juliusz Menżet adiutant pułku – ppor. Kazimierz Szumski kapelan – ks. kpl. Hipolit Skibiński dowódca I dywizjonu – mjr Marian Norejko dowódca 1 szwadronu – por. Roman Rumsza dowódca 2 szwadronu – kpt. Adam Leszuk dowódca 3 szwadronu – por. Stanisław Ulankiewicz dowódca 4 szwadronu – por. Czesław Orło dowódca II dywizjonu – mjr Gustaw Soszyński dowódca 5 szwadronu – rtm. Piotr Powszedny dowódca 6 szwadronu – ppor. Hipolit Ciągliński dowódca 7 szwadronu – ppor.