Później został awansowany na stopień kapitana rezerwy piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. W latach 20. był oficerem rezerwy 4 pułku Strzelców Podhalańskich w Cieszynie. W maju 1933 został wybrany członkiem zarządu Okręgu V Związku Rezerwistów. W 1934 w stopniu kapitana był oficerem rezerwowym 5 dywizjonu żandarmerii i pozostawał wówczas w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Kraków Miasto.
W 1930 został wpisany na listę adwokatów w Krakowie w Okręgu Izby Adwokackiej w Krakowie. Do końca II Rzeczypospolitej był adwokatem w Krakowie, przypisany do adresów: ul Smoleńsk 19 (1932, 1933, 1934), ul. Józefa Piłsudskiego 9 (1939). 28 grudnia 1923 został członkiem powołanego w Krakowie z inicjatywy PZPN komitetu, optującego na rzecz wysłania reprezentacji Polski w piłce nożnej w składzie polskiej ekipy na Letnie Igrzyska Olimpijskie 1924 w Paryżu. Przed 1938 był jednym z pokrzywdzonych wśród osób (adwokaci, lekarze, dentyści) atakowanych dewastacjami o charakterze antysemickim, wywieszka jego kancelarii prawniczej przy ul. J.