Kazimierz Sylwester Polkowski, ps. „Kazik” (ur. 13 stycznia 1893 w Warszawie, zm. 7 grudnia 1961 w Londynie) – doktor wszech nauk lekarskich, działacz niepodległościowy, podpułkownik służby zdrowia Wojska Polskiego i Polskich Sił Zbrojnych, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 13 stycznia 1893 w Warszawie, w rodzinie Władysława (1860–1932) i Bronisławy. W 1911 został studentem medycyny na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego. Należał do PPS, Związku Walki Czynnej oraz Związku Strzeleckiego w Krakowie. Po wybuchu I wojny światowej, w 1914 został żołnierzem Legionów Polskich i służył w szeregach 5. Pułku Piechoty w składzie I Brygady. Używał pseudonimu „Kazik”. W 1917 został odkomenderowany do Polskiej Organizacji Wojskowej, gdzie pełnił funkcję komendanta Okręgu II. Po kryzysie przysięgowym, był internowany m.in. w obozie w Beniaminowie. We wrześniu 1918 uciekł i został komendantem POW Okręgu VIII (Lublin). Tam też brał udział w rozbrajaniu Austriaków.